- ಸನಿಯಾ ಕೌಸರ್
ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆ
ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮೊಬೈಲ್, ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗಗಳಾಗಿವೆ. ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯಲು, ಶಿಕ್ಷಣ ಕಲಿಯಲು, ಉದ್ಯೋಗ ಹುಡುಕಲು, ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು, ಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ನೀಡಿವೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನೆಂದರೆ ನಾವು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ? ಅಥವಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆಯೇ? ಇದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಯುವಕ-ಯುವತಿಯೂ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ.
ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಬಳಸುವ ಬದಲು ಕೆಟ್ಟದ್ದರ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿರುವ ಯುವಜನತೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಚಾರಗಳಿಗೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಣ, ಉದ್ಯೋಗ, ಕೌಶಲ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿ, ಜ್ಞಾನ, ಪ್ರೇರಣೆ, ಸಮಾಜ ಸೇವೆ, ಆರೋಗ್ಯ, ವಿಜ್ಞಾನ ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವುದು ಅತಿಯಾದ ಬಳಕೆಯಿಂದ.
ಕೆಲವರು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ರೀಲ್ಸ್ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಇತರರ ಜೀವನವನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೀವನದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಕೇವಲ ಲೈಕ್ಸ್, ಕಾಮೆಂಟ್ಸ್ ಮತ್ತು ಫಾಲೋವರ್ಸ್‌ಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನವನ್ನೇ ಸಾರ್ವಜನಿಕಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆ, ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಮೀರಬಾರದು. ಒಂದು ವಿಡಿಯೋ ವೈರಲ್ ಆಗಬಹುದು. ಒಂದು ಪೋಸ್ಟ್‌ಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಲೈಕ್ಸ್ ಬರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯ ಹೆಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಲೈಕ್ಸ್ ಅಲ್ಲ; ನಮ್ಮ ಗುಣ, ನಡತೆ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿ.
ನಾಚಿಕೆ, ಗೌರವ ಮತ್ತು ಮಿತಿಯೂ ಜೀವನದ ಭಾಗವೇ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡವರ ಮುಂದೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಒಂದು ಗೌರವ, ಒಂದು ಭಯ-ಭಕ್ತಿ, ಒಂದು ಮಿತಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಚಿಕ್ಕವರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ದೊಡ್ಡವರು ಚಿಕ್ಕವರನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಕಾಲ ಬದಲಾಗುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗುವುದು ಪ್ರಗತಿಯಲ್ಲ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಂದರೆ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡುವುದಲ್ಲ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಂದರೆ ತನ್ನ ಮಿತಿಯನ್ನು ತಾನೇ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಖಾಸಗಿತನವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ದುರ್ಬಲತೆ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ. ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣವೇ ಒಂದೇ ಕಾರಣವಲ್ಲ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯ, ಸೈಬರ್ ಕಿರುಕುಳ, ಬ್ಲ್ಯಾಕ್‌ಮೇಲ್, ಅವಮಾನಕಾರಿ ವಿಷಯಗಳ ಹರಡುವಿಕೆ ಮುಂತಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಗಂಭೀರವಾಗಿವೆ.
ಇವುಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದ ದುರುಪಯೋಗವೂ ಒಂದು ಸಾಧನವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಪರಾಧಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಕುಟುಂಬದ ವಾತಾವರಣ, ಶಿಕ್ಷಣ, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನೋಭಾವ, ಕಾನೂನು ಅರಿವು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಅಪರಾಧದ ವಿರುದ್ಧದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ? ಅನೇಕ ಅಂಶಗಳು ಇದರ ಹಿಂದೆ ಇರಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕುವಾಗ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣವನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಬೇಕು.
ಯುವಜನತೆಗೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಸಂದೇಶ
ಪ್ರಿಯ ಯುವಜನರೇ,
ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಮೊಬೈಲ್ ಒಂದು ಸಾಧನ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವಲ್ಲ. ನೀವು ಪ್ರತಿದಿನ ಎಷ್ಟು ಗಂಟೆ ಮೊಬೈಲ್ ನೋಡುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ಏನು ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ. ನಿಮ್ಮ ಸಮಯವನ್ನು ರೀಲ್ಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ಕೌಶಲ್ಯ ಕಲಿಯಿರಿ. ಇತರರ ಜೀವನವನ್ನು ನೋಡಿ ಅಸೂಯೆಪಡುವ ಬದಲು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಿ.
ಲೈಕ್ಸ್‌ಗಾಗಿ ಬದುಕಬೇಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಗುರಿಗಾಗಿ ಬದುಕಿ. ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ಪೋಸ್ಟ್‌ಗೆ ಲೈಕ್ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸದಿದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಗೌರವಿಸಲು ಕಲಿಯಿರಿ. ಅತಿಯಾದರೆ ಅಮೃತವೂ ವಿಷ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿರುವ ಮಾತು: ಅತಿಯಾದರೆ ಅಮೃತವೂ ವಿಷ. ಮೊಬೈಲ್ ಕೆಟ್ಟದ್ದಲ್ಲ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣ ಕೆಟ್ಟದ್ದಲ್ಲ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದಲ್ಲ. ಅದರ ಅತಿಯಾದ ಮತ್ತು ತಪ್ಪಾದ ಬಳಕೆಯೇ ಸಮಸ್ಯೆ. ಔಷಧಿ ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಜೀವ ಉಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅತಿಯಾದರೆ ಅಪಾಯವಾಗಬಹುದು. ಅದೇ ರೀತಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣವೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಬಹುದು; ಆದರೆ ಅತಿಯಾದರೆ ಸಮಯ, ಗಮನ, ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಗೌಪ್ಯತೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ.
ಪೋಷಕರಿಗೂ ಒಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಸಂದೇಶ ಇದು ಕೇವಲ ಮಕ್ಕಳ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ. ಪೋಷಕರೂ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಡಿಜಿಟಲ್ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗೃತರಾಗಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳು ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ತಕ್ಷಣ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ಎಂದು ಕೋಪದಿಂದ ಕೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಏನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ಏನು ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ಯಾರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ಯಾವ ರೀತಿಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ಎಂದು ಸ್ನೇಹಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಅನುಮಾನಿಸುವುದೂ ಸರಿಯಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗಮನವಿಲ್ಲದೆ ಬಿಡುವುದೂ ಸರಿಯಲ್ಲ.
ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಎರಡೂ ಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳು ಓದುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಅವರ ಗಮನ ಓದಿನಲ್ಲಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮೊಬೈಲ್, ರೀಲ್ಸ್, ಗೇಮ್ಸ್ ಮತ್ತು ಚಾಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಇದನ್ನು ಪೋಷಕರು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಗಮನಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಮಕ್ಕಳ ಖಾಸಗಿತನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದಲ್ಲ. ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕ ಸುರಕ್ಷತೆ, ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಡಿಜಿಟಲ್ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಕೊಡುವ ಮೊದಲು ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕೊಡಿ, ಮಕ್ಕಳ ಕೈಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಕೊಡುವುದು ಸುಲಭ. ಆದರೆ ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಸುವ ವಿವೇಕವನ್ನು ಕಲಿಸುವುದು ಪೋಷಕರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳಿ:
ಎಲ್ಲವೂ ಇಂಟರ್ನೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಆನ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರಿಗೂ ನಿಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಫೋಟೋ, ಪಾಸ್‌ವರ್ಡ್ ಅಥವಾ ಖಾಸಗಿ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ತಪ್ಪಾದ ವಿಷಯ ಕಂಡರೆ ಮೌನವಾಗಿರದೆ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ. ಯಾರಾದರೂ ಆನ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಿರುಕುಳ ನೀಡಿದರೆ ಅದು ನಿಮ್ಮ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬೇಕು.
ಸಮಾಜ ಬದಲಾಗಬೇಕಾದರೆ ಮೊದಲು ಕುಟುಂಬ ಬದಲಾಗಬೇಕು ಸಮಾಜವೆಂದರೆ ಬೇರೆ ಯಾರೋ ಅಲ್ಲ. ನಾವು, ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ, ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು, ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು ? ಇವರೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಸಮಾಜ. ಯುವಕರನ್ನು ದೂಷಿಸುವ ಮೊದಲು ಅವರಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಮೊಬೈಲ್ ಬಿಡು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಮೊಬೈಲ್‌ಗಿಂತ ನಿನ್ನ ಜೀವನ ದೊಡ್ಡದು ಎಂದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಅವರಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು ? ಕ್ರೀಡೆ, ಪುಸ್ತಕ ಓದು, ಕಲೆ, ಕೌಶಲ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿ, ಸಮಾಜ ಸೇವೆ, ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಸಮಯ, ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ.
ಇಂದಿನ ಯುವಜನತೆ ನಾಳೆಯ ಸಮಾಜದ ನಿರ್ಮಾತೃಗಳು.
ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಇದೆ. ಅವರ ಮುಂದೆ ಜಗತ್ತಿದೆ. ಅವರ ಬಳಿ ಅವಕಾಶಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಆ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕೋ, ವ್ಯಸನಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕೋ ಎಂಬ ನಿರ್ಧಾರ ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ. ಪೋಷಕರು ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಡಬೇಕು ? ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ. ಯುವಕರು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ? ಆದರೆ ಭಯದಿಂದಲ್ಲ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ. ಸಮಾಜವು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು ? ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಬಳಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಬೇಕು. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿರಲಿ; ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಜೀವನವಾಗಬಾರದು. ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಬೆರಳುಗಳು ಸ್ಕ್ರೋಲ್ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸಲಿ ? ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಿದೆಯೇ, ಅಥವಾ ನನ್ನ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ? ಬದಲಾವಣೆ ಬೇಕು ಎಂದರೆ ಮೊದಲು ನಮ್ಮಿಂದಲೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಲಿ.ನಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಲಿ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಲಿ. ನಮ್ಮ ಯುವಜನತೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಲಿ. ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಯುವಜನತೆ ಜಾಗೃತ ಕುಟುಂಬ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸಮಾಜ.
